
Nga Adri Nurellari
Sipas OBSH-së dhe Bankës Botërore, shqiptarët paguajnë drejtpërdrejt nga xhepi 48.3% të shpenzimeve shëndetësore, krahasuar me 39.6% në Maqedoninë e Veriut, 32.1% në Serbi, 26.3% në Mal të Zi dhe vetëm 15% mesatarisht në BE. Pra, mbi tri herë më shumë se mesatarja e evropiano-perëndimorëve!
Dhe këtu po flasim vetëm për koston, pa hyrë fare te cilësia e shërbimit, kushtet në spitale apo mungesat e barnave.
Kjo nuk është çështje socialistësh apo demokratësh sepse sëmundja nuk pyet për teserën e partisë. Edhe socialistët mund të fitojnë zgjedhjet, të ruajnë vendin e punës apo të përfitojnë nga pushteti, por kur shkojnë në spital, edhe ata duhet të nxjerrin portofolin.
Propaganda mund ta quajë shëndetësinë falas, por faturën e paguajnë qytetarët, pavarësisht kujt ia japin votën. Zgjedhjet mund t’i fitojë partia, por faturën e shëndetësisë e paguajnë të gjithë pa dallim.
Dhe kjo logjikë shtrihet edhe te shërbimet e tjera publike, ku qytetarët përballen si me cilësi të dobët, ashtu edhe me kosto të larta, duke paguar dy herë, njëherë përmes taksave për shërbimet që shteti duhet t’u garantojë dhe pastaj sërish nga xhepi për t’i siguruar ato.


