Analizat e fundit të ADN-së së Adolf Hitlerit, të prezantuara në dokumentarin e “Channel 4” “Hitler’s DNA, Blueprint of a Dictator”, kanë zbuluar detaje të reja mbi shëndetin dhe biologjinë e diktatorit nazist, duke hedhur dritë mbi disa mistere historike. Shumë prej tyre kishin qënë pjesë e spekulimeve për dekada, si origjina e tij apo pretendimet për testikulin e papërcaktuar.
Shkencëtarët përdorën një copë të gjakosur nga divani ku Hitler kryeu vetëvrasje më 1945, të siguruar nga një kolonel amerikan, dhe e verifikuan autenticitetin përmes krahasimit me ADN-në e një të afërmi të gjinisë mashkullore. Analiza zbuloi se Hitler vuante nga sindroma Kallmann, një çrregullim gjenetik i rrallë që pengon zhvillimin normal të pubertetit dhe organeve seksuale. Kjo shpjegon nivele të ulëta të testosteronit dhe vështirësi të mundshme në lidhjet seksuale. Një ekzaminim mjekësor i vitit 1923 konfirmoi se ai kishte një testikul të papërcaktuar.
Analizat gjithashtu hedhin poshtë mitin se Hitler kishte prejardhje hebraike, duke treguar se ai ishte me origjinë austriake-gjermane, duke rrëzuar kështu legjendat e përhapura edhe deri në kohët moderne. Përveç kësaj, studimi tregon se ai mund të kishte predispozita të larta gjenetike për disa çrregullime neuropsikiatrike, si autizmi, skizofrenia apo çrregullimi bipolar, por studiuesit theksojnë se këto nuk mund të konsiderohen diagnoza dhe nuk justifikojnë veprimet e tij mizore.
Historiani Alex Kay nga Universiteti i Potsdam sugjeron se mungesa e jetës familjare dhe seksuale mund të ketë ndikuar në përkushtimin e jashtëzakonshëm të Hitlerit ndaj politikës, duke e fokusuar tërësisht tek ideologjia dhe pushteti. Shkencëtarët nënvizojnë gjithashtu rreziqet e determinimit gjenetik dhe stigmatizimit të kushteve si ADHD apo autizmi, duke duke na treguar se sjellja njerëzore është shumë më komplekse se sa gjenetika e thjeshtë.
Në përfundim, kjo analizë nuk ofron një “kod gjenetik të së keqes”, por ndihmon të kuptohet më mirë kompleksiteti biologjik dhe psikologjik i një prej figurave më të errëta historike, duke treguar se zgjedhjet, rrethanat dhe shoqëria luajnë gjithashtu një rol vendimtar në formimin e individëve dhe veprimeve të tyre.
